24 uur in een dag

Ik ben het type die vindt dat een dag te weinig uren heeft.
Alles wil ik altijd meemaken en doen, waardoor ik niet altijd aan de dingen toekom die ik graag wil doen. Ik heb in mijn hoofd altijd een soort planning van de dag.
Uiteraard komt hier altijd iets tussen of lopen de dingen anders dan gepland, waardoor ik wéér tijd te kort kom.

Ik ben altijd aan het rennen en vliegen, moet op het laatste moment altijd nog van alles doen. Zo kom ik vaak 5 minuten voor sluitingstijd bij het postkantoor aan met mijn pakketten (die uiteraard dezelfde dag nog mee moeten).

Als de meisjes op bed liggen, ga ik vaak nog aan de slag met de webwinkel. Bestellingen inpakken, lampenkapjes pimpen, administratie doen of met de site bezig.
Ook op de avonden vliegt de tijd voorbij en voor ik het weet, is het weer bijna 12 uur 's nachts en bedenk ik me dat ik beter naar bed kan gaan, omdat de volgende dag de wekker weer om 7 uur gaat en er weer een ren en vlieg-dag op me staat te wachten...

Soms, heel soms, lijkt het me zo handig om er 2 (of meer ;)) van mezelf te hebben...

te Schattig

Zooooooooo lief.
Het zijn nachtlampjes, welk kind (en welke ouder?) vindt dit nou niet leuk?
Mijn meiden graaiden meteen in de doos nachtlampjes en ook op facebook kwamen er al veel Oh's en Ah's. Er zijn inmiddels alweer heel wat van deze schattige nachtlampjes met de post mee gegaan.
Zou Sinterklaas ze ook leuk genoeg vinden om te geven op 5 december?

AAAUWW

Aaauww, mijn enkel is dik en blauw (en geel, zwart, paars).

Afgelopen dinsdag moest ik op zolder zijn om wat bestellingen bij elkaar te zoeken. Onderaan de trap stond de stofzuiger. Ik twijfelde nog; zal ik deze even aan de kant zetten?
Ach nee joh, ik stap er zo over heen...

Boven kon ik niet alles meteen vinden, dus het duurde even voor ik weer, met mijn handen vol, naar beneden stapte. Lang genoeg om die stofzuiger helemaal te vergeten.

Met mijn handen vol zag ik natuurlijk ook niet waar ik liep, dus ik stapte op de stofzuigerslag, mijn enkel klapte dubbel en ik lag op de grond....AAAUWW!
Ik dacht werkelijk dat ik mijn enkel gebroken had, gelukkig viel het mee en is het alleen maar zwaar gekneusd. Koelen, hoog houden en rusten is het advies van de huisarts

En dat is nou juist het probleem...rusten?? Dat kan ik helemaal niet. Het is ook nog eens herfstvakantie voor de meiden, dus het komt gewoon niet uit! Maar ja, daar had mijn enkel geen boodschap aan.
Het is nu vrijdag en ik loop alweer best aardig. Trap lopen doet pijn als het te snel gaat, dus daar strompel ik nog, maar verder kom ik best weer aardig vooruit.
Gelukkig heb ik 2 hele lieve meiden en een hele zorgzame man, ze hebben me zo goed geholpen de afgelopen dagen.
Lieve schatten, dank jullie wel!

tafeltent Prinses op de Erwt

Wat een leuk idee, een Prinses Op De Erwt-feestje, uitgewerkt tot in de details.

Een tijd geleden werd ik gebeld met de vraag of ik een tafelkleed wilde maken voor een Prinses op de Erwt feestje. Het kleed moest de berg matrassen voorstellen met daarop natuurlijk de erwt!

Het was flink veel werk en ik heb af en toe echt gedacht; waar ben ik aan begonnen!!



Ik was best nerveus, stel dat het kleed uiteindelijk niet zou passen, als ik ergens scheef zou naaien of verkeerd zou meten...oef, moest er niet aan denken.
Maar het uiteindelijke resultaat was prachtig! Nog blijer werd ik toen mijn telefoon ging en de opdrachtgeefster me liet weten dat het kleed past!! Wat een opluchting.

Yvette heeft deze (en nog veel meer) foto's op haar Pinterest geplaatst.

Uiteraard heb ik er ook een aantal op mijn Pinterest geplaatst.

Kijk hier voor nog meer foto's:  http://www.pinterest.com/minienmaxi/feestjes/

lieve ringetjes voor lieve meisjes

Afgelopen week ben ik een ochtendje aan de eettafel gezeten met allemaal mooi gekleurde roosjes en kleine ringen. En dit is het resultaat :)

 

Vrolijk hè!

Ook leuk om in de schoen te doen als Sinterklaas weer in het land is.

Speculaas

We hadden voor deze dag al een pyjama dag in gelast, maar het weer was er vandaag ook echt naar... volgens mij is het niet droog geweest.
Nadat we allemaal lekker hadden uitgeslapen na een hele gezellige en gevulde zaterdag, hebben we de joggingbroekjes en pantoffels aangetrokken en zijn we heerlijk op de bank gekropen.
Lekker kleuren, lui tv kijken, monopoly spelen en speculaas bakken.

RECEPT

500 gram zelfrijzend bakmeel
250 gram margarine
300 gram bruine basterdsuiker
100 gram rietsuiker
15   gram kaneel
15   gram koek en speculaaskruiden
1     ei
ietsje melk



Alle ingrediënten doe je in een grote kom en kneed je door elkaar tot er een grote compacte bal ontstaat. Als het deeg te nat is, kan je er wat bloem of meel bij gooien.

Het deeg uitrollen en met leuke uitstekers koekvormen maken. Deze leg je op een beboterd bakblik of op een vel bakpapier.

De koekjes plaats je in het midden van een voorverwarmde over op 175 graden. Afhankelijk van de dikte van de koekjes ca 15-25 minuten. Eet smakelijk!

 

rode oogjes

Dinsdag begon het...jeukende droge ogen. De hele dag wreef ik en ik kneep ik mijn ogen samen om de jeuk te laten verdwijnen. Woensdag werd ik wakker en ik voelde het meteen...mijn ogen waren opgezwollen, dik, rood en jeukten nog erger dan dinsdag.
Het ziet er niet uit, dikke rode ogen met hangende vochtzakken onder mijn wallen. Helaas geen weer voor een zonnebril, dus dan maar al het oogcontact vermijden. Maar dat gaat natuurlijk niet...helaas.
Donderdag moest ik werken en mijn ogen waren nog dikker en roder dan de dag ervoor, wat een ellende. Nu moet je weten dat ik bij de receptie zit, dus er komen veel mensen voorbij op een dag.
Gelukkig had ik late dienst. Nooit zo opgemerkt dat ik dan ook nog erg veel mensen aan mijn loket krijg :(.

Vrijdagochtend: Help, ik krijg mijn rechteroog niet meer open. Nu ben ik het zat, ik bel de dokter voor een zalfje. Half 10 kan ik terecht, ze bekijkt mijn ogen en ik krijg druppels en zalf! Wat fijn.

Het is nu zaterdagavond, ik druppel trouw en afgelopen nacht heb ik de zalf in mijn ogen gesmeerd. Het is allemaal niet meer zo dik en opgezwollen, maar het jeukt nog wel.
En ik krijg achter elkaar opmerkingen dat ik er zo moe uit zie of de vraag of ik gehuild heb...zucht...neeeee.

Morgen ben ik een dag vrij, ik denk dat ik mijn huis maar niet uitga, even een dagje geen vragen en blikken.
En dan duimen dat ik maandag weer met frisse heldere ogen de meiden naar school kan brengen.
Duimen jullie mee?